"Το έξω μας είναι Πατέρας και το μέσα μας Μητέρα"

                                 

   

    Πολλές φορές μέσα στα μαθήματα μας έχουμε συζητήσει τι είναι αυτό που ένας γονιός πρέπει να κάνει για τα παιδιά του ώστε να αναπτυχθεί με ψυχική υγεία και ανθεκτικότητα ως παιδί και ως ενήλικας αργότερα. Πόσο αυτά που κάνουμε ή λέμε επηρεάζουν θετικά ή αρνητικά το παιδί μας; Μπορεί ο ένας γονιός να καλύψει την απουσία του άλλου γονέα;

    Ο Carl Jung  είχε γράψει κάποτε ένα πολύ όμορφο κείμενο για να κατανοήσουμε την προστατευτική ενέργεια των δύο γονέων . "...Ας σκεφτούμε την προσωπικότητα ενός ανθρώπου ως μια φωλιά πουλιών. Η φωλιά αποτελείται απο δύο μέρη, το έξω στρώμα είναι σκληρό και συμπαγές φτιαγμένο απο στέρεα υλικά , φτιαγμένο να αντέχει. Το εσωτερικό του είναι μαλακό , ντυμένο με πούπουλα , ζεστό και αποπνέει ασφάλεια"

                                     

    Το έμβρυο μεγαλώνοντας στη μήτρα της μητέρας του είναι ζεστό , προστατευμένο και ασφαλές .Όταν γεννιέται η αγκαλιά της είναι καταφύγιο μαλακό και προστατευμένο , έχοντας μια γνώριμη μυρωδιά που αποπνέει ηρεμία και ανακούφιση. Εδώ έρχεται ο πατέρας να δείξει το δρόμο για την ανεξαρτησία , για τα βήματα που θα απομακρύνουν το παιδί απο την αγκαλιά της μαμάς του και θα το οδηγήσουν στην αυτονομία. Αποτελεί το μέσο ένα παιδί να δομήσει τον εαυτό του ανεξάρτητα απο την αγκαλιά της μητέρας , να έχει αίσθηση του εαυτού του σε σχέση με τον έξω κόσμο, να εδραιώσει τα όρια του , να βρεί τη ταυτότητα του. 

    Η αρσενική πλευρά είναι αυτή που μας οριοθετεί αλλά εξωτερικεύει και τη θηλυκή μας πλευρά έξω στον κόσμο , μέσα απο την κατανόηση και τη φροντίδα. Εαν ενα παιδί καλύψει τις ανάγκες του και απο τους δύο του γονείς μεγαλώνοντας θα έχει μέσα του ισορροπία και αρμονία σε αυτές τις δύο πλευρές . Η ισορροπία αυτή θα βοηθήσει να το παιδί να ανακαλύψει τα δικά του χαρακτηριστικά και προτιμήσεις , ποιες είναι οι αντοχές του και να κτίσει τη δική του προσωπικότητα.

   Όλοι μας "κουβαλάμε" στοιχεία της προσωπικότητας της μητέρα και του πατέρα μας , και εκείνοι των δικών τους γονιών. Η ενθάρρυνση και υποστήριξη και των δυο  προς το παιδί είναι σημαντική. ΑΝ ενα παιδί έχει λάβει αγάπη και αποδοχή και απο τους δύο του γονείς γίνεται ενας ενήλικας με ψυχική ανθεκτικότητα , αυταγάπη και ενσυναίσθηση για τους άλλους. Εάν αυτο δεν συμβεί τότε έχουμε ενήλικες που βιώνουν άγχος και κατάθλιψη, προβλήματα εμπιστοσύνης ,χαμηλή αυτοεκτίμηση και έλλειψη ανεξαρτησίας.